Het plastic

9 millions de tonnes de plastique entrent dans l’océan chaque année.

De plasticsoep – of “Garbage Patch”, drijvend eiland van plastic afval – is slechts het topje van de ijsberg.

Amper 1% van het plastic drijft aan het wateroppervlak. De resterende 99% zinkt of breekt af tot microdeeltjes. Die zijn onzichtbaar voor het blote oog, kunnen niet ingezameld worden en komen uiteindelijk in de voedselketen terecht. De gevolgen voor de fauna, de flora en de kustactiviteiten zijn verwoestend en de Verenigde Naties voorspellen dat als we zo doorgaan de oceaan in 2050 meer plasticmateriaal dan vis zal bevatten.

De effecten van het plastic

Het plastic is een wereldwijde pandemie geworden,
zowel op het land als in de zee. Deze milieuvervuiling wordt
op meerdere niveaus waargenomen:


Omgeving

Eén miljoen vogels, meer dan 100.000 mariene zoogdieren, zeeschildpadden en ontelbare vissen sterven elk jaar doordat ze plastic eten of erin vast zitten, verstikken of verstrikken. Sommige plastics werken bovendien als sponzen en vangen chemische stoffen op die schadelijk zijn voor de zeefauna en -flora. Ten slotte bevatten veel plastics bisphenol-A (BPA) en ftalaat, gekend als hormoonontregelaars die schadelijk zijn voor de ontwikkeling van de foetus.


Gezondheid

79% van het plastic afval wordt opgeslagen op stortplaatsen en besmet zodoende water en grond. De opstapeling van dat puin in stilstaand water is een vector voor de verspreiding van talrijke ziektes. En in de zee leidt de vorming van ontelbare microdeeltjes plastic tot de besmetting van de vissen en zeevruchten.


Economie

0 miljard: de waarde van het plastic dat elk jaar in de economie verloren wordt. Het niet hergebruikte plastic dat in de natuur teruggevonden wordt vertegenwoordigt een belangrijk verlies in economisch opzicht. Deze grondstof wordt voortdurend geproduceerd en put de olievoorraden uit (8% van de wereldproductie).

Verminderen – Hergebruiken – Recycleren – Omzetten

Om de plasticvervuiling te bestrijden zijn gecoördineerde acties nodig op verschillende niveaus:

Verminderen

Onze consumptiepatronen wijzigen, stoppen met het gebruik van verpakte producten en kiezen voor duurzame alternatieven (bioplastics, eetbare verpakkingen…). Al die veranderingen zijn noodzakelijk maar vereisen veel tijd. Intussen moeten we overgangsoplossingen vinden.

 Hergebruiken

Het eenvoudigste en meest efficiënte middel om afval te vermijden is het hergebruik, een fase die de recyclage voorafgaat. Bijvoorbeeld kunnen versleten banden gebruikt worden om stoelen te maken en kan plastic gebruikt worden in de fabricatie van kledij.

 Recycleren

Wanneer plastic niet kan worden hergebruikt kan het eventueel worden gerecycleerd. Verscheidene eenvoudige werkwijzen, zoals het vermalen, het smelten, de extrusie en de injectie, leveren nieuwe materialen met grote toegevoegde waarde op (isolatiemateriaal, bakstenen, tegels, dakpannen of nog meubilair…).

 Omzetten

Wanneer plastic niet meer kan worden hergebruikt noch gerecycleerd, dan kan men het een laatste maal benutten door de energie die het bevat te terug te winnen. De geproduceerde vloeistoffen of synthesegassen kunnen worden gebruikt ter vervanging van fossiele brandstoffen (industriële verwarmingsketels, stadsverwarming): als brandstof voor trage motoren (schepen, werktuigen van openbare werken, stroomgeneratoren…) of, na distillatie, als vloeibaar brandstof voor voertuigen (benzine of diesel).

Plusieurs décennies vont être nécessaires pour trouver des alternatives durables au plastique et en dépolluer notre environnement. En attendant, il faut adopter des solutions de transitions pour valoriser les déchets plastiques et éviter qu’ils finissent dans l’océan.

Het afvalplastic beschouwen als een bron van inkomsten, om tezelfdertijd de afvalberg te bestrijden en jobs te creëren

Wat indien het inzamelen en valoriseren van het afval winstgevend wordt en werkgelegenheid oplevert? Wat indien het afval een economische waarde blijkt te hebben?
Duizenden mensen zouden ervan kunnen leven en de kusten zouden opgekuist kunnen worden.